
اگر من کاره ای میشدم در ایران، در فردای آزادی، میگفتم تندیس مادر سهراب، بانو پروین فهیمی رو، در میدان مادر تهران نصب کنند.
دوستداشتن:
نخستین کسی باشید که این را دوست دارد.
This entry was posted on ژوئن 12, 2010 at 7:32 ب.ظ. and is filed under هنر, تاریخ, سیاست. شما میتوانید هرگونه پاسخ به این ورودی را از راه خوراک RSS 2.0 دنبال کنید.
شما میتوانید پاسخی بدهید، یا از وبگاه خود دنبالک بگذارید.
ژوئن 12, 2010 در 10:39 ب.ظ.
این اتفاق روزی خواهد افتاد. کاش آن روز را خودم هم ببینم
ژوئن 13, 2010 در 3:16 ب.ظ.
دمممممممممت گرم. من واقعا به این شیرزن فهیییم و مادر واقعی افتخار می کنم. مثل مادرم دوستش دارم. یک مبارز واقعی که فرزندشو برای آزادی من و تو داد و یک ثانیه هم کوتاه نیومد. دوستت دارم مادر
ژوئن 13, 2010 در 3:38 ب.ظ.
من هم موافقم .در این ۲ روز چندین بار اسم او را در بحثها به کار بردم پس او اثر گذار است. از شهامت ،دلیری و دفاع از حق …